ความแตกต่างระหว่างหัวเทียนแบบต้านทานและแบบไม่มีความต้านทาน

หัวเทียนความต้านทาน หมายถึงความต้านทานในวงจรระหว่างขั้วกลางและบล็อกขั้ว ตามมาตรฐาน หัวเทียนที่มีค่าความต้านทานน้อยกว่า 2Ωถูกกำหนดให้เป็นหัวเทียนชนิดไม่มีความต้านทาน โดยมีค่าความต้านทานระหว่าง 1-12 kΩถูกกำหนดให้เป็นหัวเทียนที่มีความต้านทาน หัวเทียนอื่นๆ ทั้งหมด ยกเว้นในกรณีพิเศษ ถือว่าไม่เหมาะสม หัวเทียนบางรุ่นได้รับการออกแบบให้มีค่าความต้านทาน 10-20 kΩΩเพื่อวัตถุประสงค์พิเศษ

ความต้านทานภายในของหัวเทียนทำหน้าที่ป้องกันการรบกวนทางแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งเป็นผลมาจากข้อกำหนดด้านสิ่งแวดล้อมในประเทศที่พัฒนาแล้ว (จึงเป็นที่มาของคำว่า "หัวเทียนที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม") ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยจำนวนเครื่องยนต์สมัยใหม่และอุปกรณ์ไฟฟ้าที่เกี่ยวข้องที่เพิ่มมากขึ้น สนามแม่เหล็กไฟฟ้าแรงสูงที่เกิดจากหัวเทียนจึงสามารถส่งผลกระทบร้ายแรงหรือถึงขั้นทำลายล้างต่อการทำงานของอุปกรณ์อื่นๆ ได้

โดยทั่วไปแล้วมีสองวิธีในการสร้างความต้านทานภายในหัวเทียน ได้แก่ ตัวต้านทานแบบโซลิดที่อยู่ภายในหัวเทียน และตัวต้านทานแบบซินเตอร์อินทิกรัล ตัวต้านทานแบบโซลิดภายในของหัวเทียนแบบแรกมีโครงสร้างเซรามิกที่ป้องกันอากาศเข้าได้น้อยกว่าแบบที่สอง ในขณะที่รูปลักษณ์ภายนอกมีความโดดเด่นกว่าเนื่องจากไม่มีการซินเตอร์ แม้ในอุณหภูมิสูง ส่วนประกอบต่างๆ ยังคงรักษาความสม่ำเสมอของสีได้ดี อย่างไรก็ตาม การใช้งานมีข้อจำกัด และเหมาะสำหรับเครื่องยนต์ขนาดเล็กเท่านั้น หัวเทียนแบบไม่มีตัวต้านทานก็ใช้วิธีการขึ้นรูปสองวิธีนี้เช่นกัน โดยแตกต่างกันที่สูตรผงและการมีหรือไม่มีตัวต้านทาน 

ตัวบ่งชี้สำคัญสำหรับหัวเทียนตัวต้านทานคือประสิทธิภาพการเสื่อมสภาพของตัวต้านทาน ซึ่งโดยทั่วไปจะพิจารณาจากอัตราการเปลี่ยนแปลงความต้านทานภายในที่ยังคงอยู่ในช่วงที่กำหนดหลังจากใช้งานไประยะหนึ่ง การเปลี่ยนแปลงความต้านทานที่มากเกินไปบ่งชี้ว่าค่าความต้านทานอาจเกินช่วงความต้านทานที่กำหนดภายในอายุการใช้งานที่ออกแบบไว้ ความต้านทานที่มากเกินไปไม่เพียงแต่ส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อการสูญเสียพลังงานของระบบจุดระเบิดเท่านั้น แต่ยังลดความทนทานของหัวเทียนลงอย่างมากเนื่องจากความร้อนที่มากเกินไป ซึ่งส่งผลโดยตรงต่ออายุการใช้งาน ดังนั้น ค่าความต้านทานที่คงที่จึงเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งสำหรับหัวเทียน 

λ=(R0-R1)/R0 

วิดีโอจำนวนมากใช้ขนาดของประกายไฟเพื่อกำหนดคุณภาพของหัวเทียน แต่เกณฑ์การประเมินเหล่านี้โดยเนื้อแท้แล้วมักมีด้านเดียว ตัวตัวต้านทานเองก็เป็นส่วนประกอบที่ใช้พลังงาน และความเข้มของประกายไฟของหัวเทียนชนิดตัวต้านทานย่อมอ่อนกว่าหัวเทียนชนิดไม่มีตัวต้านทานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

นอกจากประสิทธิภาพการเสื่อมสภาพแล้ว วิธีที่ตรงไปตรงมามากกว่าในการประเมินหัวเทียนชนิดตัวต้านทานแบบเผาผนึกคือการวิเคราะห์ภาคตัดขวาง การตัดส่วนตัวต้านทานโดยตรงเพื่อตรวจสอบความต้านทานภายในและความหนาแน่นยังสามารถบ่งบอกถึงคุณภาพและความน่าเชื่อถือของกระบวนการได้อีกด้วย ความน่าเชื่อถือยังสามารถพิจารณาได้จากปัจจัยต่างๆ เช่น จำนวนเครื่องเจาะและกดที่ใช้ โครงสร้างสามชั้น และวัสดุที่ใช้เชื่อมต่อเป็นทองแดง อลูมิเนียม หรือเหล็ก วัสดุที่แตกต่างกันจะเหมาะสมกับอุณหภูมิเครื่องยนต์ที่แตกต่างกัน ค่าความต้านทานเป็นค่าช่วงสำหรับหัวเทียนแบบเผาผนึก ค่าความต้านทานที่เกิดจากการเชื่อมต่อแบบแข็งของวัสดุตัวต้านทานภายในมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับความยาวโดยรวมและขอบของการเชื่อมต่อวัสดุโลหะ ดังนั้น ค่าความต้านทานที่วัดได้สำหรับหัวเทียนแต่ละหัวคือ แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม ความไม่ต่อเนื่องและการกระจายตัวแบบปกติของค่าความต้านทานโดยรวมของผลิตภัณฑ์ชุดเดียวกันมักสะท้อนถึงคุณภาพของอุปกรณ์การผลิต ยิ่งค่าความต้านทานของหัวเทียนมีความสม่ำเสมอมากเท่าใด ความเสถียรของกำลังเครื่องยนต์สำหรับเครื่องยนต์หลายสูบก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ประสิทธิภาพนี้ไม่สามารถวัดได้ด้วยเครื่องมือที่ไม่ใช่ระดับมืออาชีพ กล่าวอีกนัยหนึ่ง ภายในช่วงความต้านทานที่กำหนด ไม่มีความแตกต่างที่ชัดเจนในค่าความต้านทานของหัวเทียนแต่ละหัวของเครื่องยนต์เดียวกัน ตัวอย่างเช่น ความผันผวนของความเร็วหลังจากการปรับเสถียรภาพ แอมพลิจูดการสั่นสะเทือนของเครื่องยนต์ ฯลฯ ล้วนเป็นความแตกต่างที่น้อยมาก หากคุณต้องการผลิตภัณฑ์ที่มีค่าความต้านทานในช่วงที่กำหนด คุณสามารถรับผลิตภัณฑ์นั้นได้ผ่านการตรวจสอบค่าความต้านทาน